Veldrijden is helemaal in. In Europa en tot op zekere hoogte in de VS is de sport een van de snelst groeiende fietsdisciplines, maar het is nog lang geen mainstream. Daarom is het voor veel cyclocross-beginners moeilijk om te weten wat de vereisten zijn voor de juiste fiets en waar je op moet letten bij het kopen. Onze uitgebreide koopgids moet het makkelijker voor je maken om aan de slag te gaan en je laten zien wat belangrijk is als je een cyclocross fiets wilt kopen.
Deze vraag is snel uitgelegd: veldrijden is een vermakelijke, intensieve vorm van wielrennen waarmee atleten de tijd kunnen doden met spannende wedstrijden, zelfs in de koudere seizoenen. In wedstrijden wordt de discipline vaak afgekort als CX (niet te verwarren met XC, crosscountry). Niemand geeft iets om het weer tijdens de wedstrijden. Of het nu regent, sneeuwt of hagelt - de wedstrijden worden toch gehouden en dat geeft ze hun charme. De parcoursen gaan over zand, sneeuw of vergelijkbaar ruw terrein en verrassen de coureurs met talloze hindernissen, sprongen, rotstuinen en verdomd steile beklimmingen. De ronden zijn meestal ongeveer 4 kilometer lang en overschrijden zelden een totale racetijd van ongeveer 45-60 minuten.
Een cyclocrossfiets lijkt erg op een racefiets, maar heeft een paar kenmerken die hem onderscheiden van zijn asfaltbroeders. Het grootste voordeel is de veelzijdigheid: met een cyclocrossfiets kun je comfortabel naar je werk pendelen, toertochten maken en je uitleven in off-road wedstrijden.
Er zijn twee grote verschillen in de geometrie van het frame in vergelijking met een racefiets: de stuurhoek en de trapashoogte. Deze laatste is beduidend hoger dan bij een racefiets, waardoor je makkelijker over obstakels heen komt en makkelijker door bochten trapt. Het nadeel is een hoger zwaartepunt op de fiets, wat betekent dat de cyclocrossfiets moeilijker onder controle te houden is en de wegligging verslechtert. Veel renners compenseren dit nadeel met een iets lagere zadelhoogte.
De slappere stuurhoek helpt cyclocrossers in afdalingen en geeft ze meer controle over hun fiets in een rustig tempo. Omdat de parcoursen de ene hindernis na de andere hebben en vrij kort zijn, is de eindsnelheid zelden zo hoog als bij racefietsen en daarom is een betere besturing bij lage snelheden een groter voordeel. gepubliceerd
Er zijn geen verschillen in het framemateriaal in vergelijking met racefietsen of mountainbikes. Het frame is meestal gemaakt van carbon of aluminium, zeldzamer van titanium en staal of een combinatie van die twee. Elk materiaal heeft specifieke eigenschappen en verschilt in termen van kosten, comfort, gewicht, stijfheid, duurzaamheid, stabiliteit en rijgevoel. In de professionele sector is carbon de standaard en het maakt indruk met zijn onverslaanbare verhouding tussen gewicht en stijfheid, terwijl beginners en amateurs ook goede prestaties kunnen behalen met stabiele, lichtgewicht aluminium frames.
Gewicht speelt ook een steeds belangrijkere rol in het veldrijden en daarom proberen fabrikanten altijd nog meer grammen te besparen in hun frames. Een lichter frame leidt tot een lichtere fiets, die op zijn beurt gemakkelijker obstakels kan overwinnen en sneller door bochten kan manoeuvreren. Een ander pluspunt is dat een lichtere fiets ook gemakkelijker te dragen is, wat niet ongewoon is in de veldritsport. Veel obstakels zijn extreem moeilijk te nemen en daarom stappen veel renners af en dragen de fiets op hun schouders, wat volkomen legitiem is.
Een andere maatregel die de ontwikkelaars hebben genomen om het dragen van de cyclocrossfiets te vergemakkelijken, is een aangepaste bovenbuis. Een vlakkere onderkant maakt de schouders comfortabeler en is een handige functie aangezien het dragen van de fiets deel uitmaakt van de dagelijkse routine op veel routes en vaak sneller gaat dan worstelen over een obstakel. gepubliceerd
Cyclocross-banden zijn breder, vaak 32-33 mm, maar soms tot 40 mm. Het dikke profiel helpt bij de tractie en zorgt voor goede grip en een stabiele basis. Natuurlijk vereist dit een grotere bandenspeling op de achterdriehoek of voorvork, die ook alle modder en vuil vergeeft dat de banden met zich meedragen op de modderige parcoursen. Toch komt het bij professionele races vaak voor dat rijders hun banden moeten vervangen omdat er te veel vuil op is gekomen. De grotere bandenspeling leidt onvermijdelijk tot een hogere vork en dus tot een hogere voorkant van de cyclocrossfiets.
De UCI stelt een maximale bandbreedte van 33 mm voor cyclocrosswedstrijden. Toch gebruiken fabrikanten vaak banden tot 40 mm breed, omdat deze nog betere tractie en meer stabiliteit bieden en met minder luchtdruk kunnen worden bereden, wat weer betere trillingsdemping en meer rijcomfort biedt. Zoals gezegd is het profiel veel grover dan op een racefiets, vergelijkbaar met MTB-banden. Zoals gebruikelijk variëren de bandentypen van clincherbanden tot vouwbanden en tubeless banden. In tegenstelling tot een tijdritfiets is een cyclocrossfiets een echte allrounder. Als je je cyclocrossracer snel wilt ombouwen tot een racefiets, kun je gewoon een paar racefietsbanden monteren en zul je nauwelijks verschil merken. Als je daarentegen nog verder off-road wilt gaan, monteer je gewoon nog bredere en grovere banden. Bijvoorbeeld cross- en gravelbanden.
Lagere snelheden, lagere overbrengingsverhoudingen: Omdat je bij veldrijden niet dezelfde snelheid haalt als op het asfalt, worden er lagere overbrengingsverhoudingen gebruikt. In plaats van een klassieke 53/39 of 50/34 crank zitten de CX cranks meestal in de 42/32, 44/34 en 46/36 range, wat een lagere overbrengingsverhouding betekent met fijner gegradueerde versnellingen. De achtercassette met 11-25 of 11-28 is meer vergelijkbaar met de wegsector. Net als in de MTB-sector is het enkelvoudige crankstel ook langzaam maar zeker ingeburgerd in het veldrijden, wat de voorderailleur overbodig maakt en dus een onderhoudsvriendelijkere, robuustere aandrijving betekent, wat zeker een voordeel is in de genoemde omstandigheden. Een andere bonus is het lagere gewicht. Om toch voldoende overbrengingsverhouding te hebben, vertrouwen veel fabrikanten op MTB-cassettes met een overbrengingsverhouding van 11-36T.
De grotere banden vereisen niet alleen een aangepaste framegeometrie, maar ook een ander remsysteem. Cyclocross vertrouwde lange tijd op cantilever remmen, die de laatste jaren steeds meer zijn vervangen door schijfremmen. Deze laatste zijn verkrijgbaar in zowel mechanische als hydraulische versies en hebben veel voordelen ten opzichte van de "Canti". Grotere betrouwbaarheid, betere remprestaties en minder onderhoud spreken voor zich en zijn ook de reden waarom schijfremmen al lang de industriestandaard zijn voor mountainbikes. Cantilever remmen verschijnen daarom steeds vaker op instap cyclocross fietsen, maar worden ook nog steeds gebruikt op sommige topmodellen omdat ze gewicht besparen in vergelijking met schijven.
Terwijl je bij echte racefietsen niet hoeft te denken aan spatborden en bagagedragers, zijn veel instapmodellen en allroundmodellen voorzien van de juiste bevestigingen. Cyclocrossfietsen zijn perfecte allrounders en gemaakt voor avontuurlijke ritten of woon-werkverkeer. Het is natuurlijk erg praktisch als je voldoende transportmogelijkheden hebt. De bevestigingspunten zijn vaak te vinden op de voorvork en de staande achtervork. Je zult ook tevergeefs zoeken naar bidonhouders in cyclocrosswedstrijden, want drinken is verboden tijdens de wedstrijd. Maar als je niet voor een high-end fiets gaat, vind je meestal wel de nodige gaten.
De veelzijdigheid van cyclocrossfietsen heeft in het recente verleden geleid tot de opkomst van andere fietstypes. Gravel- en all-roadfietsen komen steeds vaker voor in het assortiment van fabrikanten en richten zich op dezelfde eigenschappen en kenmerken als cyclocrossfietsen: veelzijdigheid, geschiktheid voor dagelijks gebruik en stabiliteit. Bij gravelfietsen ligt de nadruk echter steeds meer op comfort. De wielbasis is langer, de geometrie iets meer ontspannen, de zithouding rechtop en de versnellingsverhouding hoger. Net als bij cyclocross zijn brede banden en schijfremmen standaard.
Voor cyclocross geldt hetzelfde als voor alle andere fietstypes: meer geld betekent meer kwaliteit, hetzij in de vorm van een lager gewicht, beter schakelende onderdelen, grotere duurzaamheid of meer comfort. De verschillende prijscategorieën zijn meestal gebaseerd op het framemateriaal, de groepset en de wielen. Je kunt hier zien welke kwaliteit je kunt verwachten in de afzonderlijke prijscategorieën.
Vanwege de complexiteit van cyclocross fietsen gaat de laagste prijsklasse tot een budget van €1.300 en is gericht op beginners in de sport en mensen die op zoek zijn naar een veelzijdige allround fiets. Voor dit bedrag krijg je meestal een aluminium frame van hoge kwaliteit met een carbon vork, cantilever remmen of mechanische schijfremmen en betrouwbare en robuuste instapgroepen zoals Shimano Tiagra en 105.
Vergeleken met de eerste categorie zijn de fietsen tot € 2.500 aanzienlijk lichter en sommige zijn volledig van carbon. Schijfremmen zijn hier eigenlijk al standaard, waarvan sommige hydraulisch. De wielen zijn nog stabieler en lichter en worden gekenmerkt door hogere raceprestaties. Als het op schakelgroepen aankomt, moet het een SRAM Rival of Shimano Ultegra zijn, maar als je goed genoeg zoekt kun je ook een of twee single-speed groepen vinden.
Vanaf deze prijsklasse kom je al in het topsegment. Frames zijn nu voornamelijk gemaakt van carbon en zijn nog lichter, stijver en bieden meer feedback. Hetzelfde geldt voor wielen, die het nog makkelijker maken om scherpe bochten aan te vallen. Qua remmen zijn er op dit moment alleen hydraulische schijfremmen te vinden met een enkele nostalgische versie met cantilever remmen, terwijl de topmodellen Shimano Dura Ace, SRAM Red en de 1x aandrijving SRAM Force 1 in het versnellingsbereik te vinden zijn. Cyclocrossfietsen in deze prijsklasse zijn gemaakt voor wedstrijden en bieden ook fatsoenlijke prestaties op de weg.
Een typische cyclocrossuitrusting bestaat uit een mix van racefiets- en MTB-onderdelen. We kunnen de volgende onderdelen en uitrusting aanbevelen, die ook regelmatig door professionals worden gebruikt.
MTB-pedalen: Wat werkt voor mountainbikes kan ook niet slecht zijn voor cyclocrossers. MTB-pedalen met een kliksysteem zijn bestand tegen veel vuil, modder en modder en zijn daarom perfect voor cyclocross.
MTB-schoenen: Zie hierboven. MTB-schoenen zijn beter geschikt voor off-road rijden en bieden meer tractie, terwijl racefietsschoenen ongeveer net zoveel grip bieden als sandalen op een ijsbaan. Crosscountryschoenen zijn het meest geschikt omdat ze een hoge stijfheid combineren met een hoog comfortniveau.
Waar mogelijk moet je een proefrit maken op de fietsen die je overweegt te kopen. Als de verkoper het niet erg vindt, moet je de cyclocrossfiets testen op het soort trails waar je later vooral op wilt rijden. Heel belangrijk: laat je niet te veel verblinden door het mooie nieuwe uiterlijk van de fiets, maar wees kritisch en beslis of de fiets geschikt is voor jou op basis van de rijeigenschappen.
Kijk op YouTube naar relevante video's van de fabrikant, tijdschriften en testportals of van onbesliste kopers om meer informatie en meningen te verzamelen.
Zoek naar testverslagen in tijdschriften, blogs, forums en andere websites om gedetailleerde informatie te krijgen.
Als je vrienden hebt die van fietsen houden, vraag hen dan of ze al ervaring hebben met de fiets of het merk.
Zoek naar koopjes tijdens verkoopacties zoals de kerstuitverkoop en de eindejaarsuitverkoop.